Bugun cocuklarin yuzme okulu sonrasi ayakkabiya ayagimi sokamadim. Cocuklar yuzerken, disarda orman icinde kosmustum. Soyunma odasina, yari islak kilitlemeden dolaba astigim, Gore-Bike montumun cebinde biraktigim telefonum, ayakkabimin icine koyulmus...Önce erken ayrilan P-O'un isidir, montu nicin almis olabilir ki, ustunde polar montu var, hem hanimlar tarafina giremez ki diye, hizli hizli dusundum...Yahu montum montumuz (P-O'un cunku) nasil olur, filan derken anladimki yürutulmus. Demek idman yapmayi seven, 100-150 gram kadar agirliginda; yagmur, ruzgar gecirmeyen, nefes alan monta ihtiyac duyan biri tarafindan. Ustune bir bardak su icmek, bir de telefonu kimse almasin diye, kirli corabimi özenle cikarip telefonumu ayakkabimin icine sokarak sakladigi ve kirli corabimi tekrar yerine koydugu icin, tesekkur etmek kaldi...
Sabahin körunde arabada Isvec radyosunda 15 askerimizin teröristler tarafindan öldurulmesini duydugum icin, gelir gelmez gazetelere baktim: Bir isadami kucuk cocuklari ile birlikte kamp yaptigi yerde sellere kapilip ölmus. Her iki olaya da uzulmekten bugunku benim hirsizi ve TR'nin arsiz-hirsizlarini bosverdim...Askerlerin ölumleri icin söylenecek söz bulamiyorum...Cözum bulmayanlar utanir umarim...
